Kapanmaz Yara

kapanmaz yara

Kapanmaz Yara

yapraksız çiçekler gibi yalnız,
gözlerim, arıyor gölgeni duvarda
rüzgar okşuyor yüzümü, ve sesin…
fısıldıyor, bir hatıra kulağıma

rengim sonbahara çalıyor artık
göçmen kuşların kanat sesiyle!
ne yapsam sönmüyor, yaktığın ateş
titriyor, sararmış dallarımda

ne ben benim, ne de sen; eski sen
yeniden başlıyorum her şeye yeniden
ve, hep aynı hüzün kopuyor yerinden
gidiyor, sana her ağlayışımda!

sensiz yarıladığım ömrümün kalanı,
geçiyor gözlerimden, kokuna hasret
şimdi yine sensizliğin sessiz zamanı
kervan kervan, ediyor ruhuma hicret

bir nakış gibi zaman, öyle muazzam!
işlemiş tenime tezekkür cevherini
açtım bin naz ile, mazi defterini
o günden beridir, kapanmadı yaram.

cenk ederim, ölmem her seferinde
dövülür gururum, mutaassıb demirinde
kapanır gözlerim, muradına mazhar
o murat ki, imkansızlar ülkesinde

Önder Özkaran 09.05.2020

Digiprove seal Telif hakkı Digiprove tarafından korunmaktadır © 2020 Önder Özkaran
1+

Öncekini Oku

Kısa Şiirler

Sonrakini Oku

Behçet Necatigil’in Hayatı ve Eserleri

Yorum Gönder

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir