Niyazi’ nin Aşkı

Niyazi' nin Aşkı

Bu, bir garip çobanla muhtar kızının hikayesidir. Bu köye uğrayanlar, hikayelerini dinlemeden; aşklarına ortak olmadan gitmezler. Siz de madem uğradınız buralara, oturun anlatayım size de…

Bir zamanlar Niyazi isminde bir çoban vardı. Sanki kendi koyunlarıymış gibi koyunlarımızı güder, akşam olunca da geri getirirdi. Kimseyle konuşmaz, sessiz, kendi halinde mülayim bir delikanlı idi…Anası ve babasını küçük yaşta kaybetti, öksüz ve yetim kaldı. O’na kol kanat gerecek kimsesi de yoktu garibin. Köylü, derme çatma bir baraka yaptı. Her kes elinden geleni yaparak büyütüp bu yaşa getirdi Niyaziyi. Efendiliği ve saygısı nedeni ile de sevmeyeni yoktu.

Bir gün, yine koyunları toplamış yaylıma götürürken çeşmeye uğramış sulamak için hayvanları. İşte; burda görmüş Fadime’yi! Görür görmez de tutulmuş, kimsesi olmayan kalbinin en derinine koymuş…Günler böyle gelip geçerken, sık sık karşılaşmışlar. O derin bakışmaları karşılık bulmuş, yanmışlar birbirine. Sonrası, gizli gizli buluşmalar…

Nihayetinde bir çoban ve muhtar kızı…Kavuşmalarının hayal olduğunu bildiklerinden; Niyazi, kaçırmaya karar vermiş Fadimeyi.
Bir akşam sözleşmişler ve ayrılmışlar o akşam için söz vererek birbirlerine. Bir pazar akşamı dayanmış niyazi pencereye. Bir küçük taş atmış cama. Ne ses var, ne seda! Sonra bir taş daha atmış niyazi cama. Fadimeden başka herkes uyanmış sese. Babası da tabi… Sonrasında bir bağrışma, bir kıyamet… Gerçeği öğrenen babası kapmış, dede yadigarı çiftesini. Oracıkta vurmuş yetim Niyazi’yi. Üç beş köylü götürüp gömmüşler garibi, ot bitmez şu tepeye! Ertesi gün; bir silah sesi daha duyulmuş evden. Anası anlatıyor: Kınalı elleriyle fadime basmış tetiğe, bir elinde Niyazi’ nin fotoğrafı bir elinde tüfek kabzası… Kıymış kendine!
O nu da götürüp gömmüşer Niyazi’ nin yanına! Başucunda bir mermer durur ikisininde…

Bu köye uğrayanlar, bir Fatiha okumadan, göz yaşları ile topraklarını sulamadan burdan gitmezler. Başucunda şu yazar iki garibin…

Başucundaki bir kırık mermerdir
Burda yatan, şu yetim çobanın
Yanındaki, kınalı elli Fadime’ dir
Günüdür belki bugün, kavuşmanın!

Yazan: Önder Özkaran 22.10.2020

3+

Öncekini Oku

Aşk Nedir? Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî

Sonrakini Oku

Böyle Baba Olur Mu?

Cevap Bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Popüler Olanlar