Öksüz Kalan

Öksüz Kalan

yağmur yağıyordu, gözlerin şimşekli…
rüzgar savuruyordu bir yere hatıraları
ben toparlayamıyordum, sen biliyordun!
giderken, öylece üstüme yıktıklarını

bahanemdi anılar, yollar şahitti
anlatamadım ki kendime, tarifsizdi
tek tesellim, sıcacık nefesindi
diller sustu, yerini sessizlik aldı!

loş bir lambaya sarıldım, çaresiz…
içimi koca bir boşluk kapladı belirsiz
mırıldandım öylece bilmiyorum, nedensiz
adın dudaklarımda öksüz kaldı!

Önder Özkaran   30.05.2020

3+

Öncekini Oku

Bedel

Sonrakini Oku

Rıhtım

Yorum Gönder

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

En Popüler

All original content on these pages is fingerprinted and certified by Digiprove