Senfoni

SENFONİ

Senfoni

masama düştü resmin, duvardan
intihar süsü vermiş kendine…
hasret akıyor kırılan camlardan
can veriyor, sana kovuşma ümidine

sanma rahat uyuyor yastığın da
dağıtıyor, sessizlikle beynimi
bir ritim tutarak, icrasında…
çalıyor tükenmişlik senfonisini

bakamıyorum artık, gel al özlemini
her yeni gün, aratır oldu dünümü
şımarık, yaramaz çocuklar gibi
kırıp döküyor, şu garip gönlümü!

sıyırdım artık mantıktan aklımı
deli divane gibi, maddenin ötesinde
fizikten soğudum, bozdum kimyamı
bilemedim, ayrılık sevginin neresinde

önder özkaran  07.05.2019

Öncekini Oku

Kim Bilir

Sonrakini Oku

EFKAR

Yorum Gönder

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Popüler Gönderiler